🇵🇭 Kabanata 1: Ang Lihim ng Singsing at ang Pagtatapos ng Kontrata

Ang balita ng aming diborsyo ay mananatiling kompidensyal muna.

Iyan ang mga salitang tumatak sa akin habang tinitingnan ko ang nakasulat sa aming kasunduan. Dalawang taon—dalawang taon ng kasal na puro negosyo. Ngayon, sa wakas, malaya na ako.

Malaya.

Subalit, ang ilaw sa dating kwarto ko sa bahay ng magulang ko ay biglang bumukas. Mula nang ikasal ako at lumipat, hindi na iyon nabuksan tuwing gabi. Baka bumalik na ako nang tuluyan.

“Miguel, sa tingin mo ba malaki ang mga kalamnan ng dibdib ko? Magugustuhan kaya ni Clara ang mga ito?” tanong ni Ethan sa kanyang kaibigan na si Miguel habang nasa gym. Ang pangalan ko ay Lina, hindi Clara, ngunit kilala ako sa pangalan kong Lina.

“Ethan, medyo malaki nga. Tiyak na magugustuhan ito ng mga babae,” sagot ni Miguel. “Pero, kasal na si Lina. Kung malaman ito ng asawa niya, bubugbugin ka niya.”

Hindi nila alam, ang asawa na iyon ay isa nang alaala.

🇵🇭 Kabanata 2: Ang Lagnat at ang Pag-akyat sa Bintana

Nakanganga ako nang marinig ang kaluskos sa labas. Muli. Pagdating ng gabi, nagulat ako nang makita si Ethan na umaakyat sa bintana ng kwarto ko, gaya ng ginagawa niya noong mga bata pa kami.

“Magandang gabi, Lina. Dalawang taon na, at si Ethan ay mahilig pa ring umakyat sa bintana ng ibang tao,” aniya, may ngiti sa labi.

“Dumaan lang ako sa bahay niyo at nakita kong bukas pa ang ilaw ng kwarto mo. Kaya naisip ko, nakalimutan ng mga magulang mo na patayin,” paliwanag niya. “Gusto kong pumasok at maging isang mabuting Samaritano. Hindi ba isinusulong ng bansa ang pagtitipid ng kuryente? Gusto kong pumasok at tulungan kang patayin ang ilaw.”

Napakalinaw ng kanyang intensyon. “Kung gusto mo akong tulungan na patayin ang ilaw, sana sinabi mo sa security guard sa pinto, pero ipinilit mong umakyat sa bintana. Panghihimasok ‘yan. Iligal ‘yan.”

“Alam mo? Hindi ako naniniwala sa’yo,” pagmamatigas niya. “Hindi mo ako isusumbong sa pulis. Dalawang taon na at ngayon ka lang bumalik. Ito ang bahay mo.”

“Sino ang nagpakasal at hindi umuwi sa loob ng dalawang taon? Talaga bang ganoon siya kagaling? Napakagaling na mas gugustuhin mong lumandi sa kanya kaysa umuwi?”

Sumiklab ang tensyon. “Bakit ang dami mong sinasabi? Na-miss mo ba ako?” tanong niya, may bahid ng pananabik at selos.

“Paano naman kita mami-miss? Kasal ka na ngayon. Kailangan kong lumayo. Lumayo, saan?”

“Huwag kang matakot. Wala ang asawa ko.”

Nagulat ako sa sarili kong sinabi. Anong ibig kong sabihin? May asawa ako, at ganyan ako sa kanya?

“Wala siya sa bahay,” patuloy ko.

“Kung gayon, paano tayo…” Ethan, ang pula ng mukha mo. Nilalagnat ka ba?

“Lina, nilalagnat ako. Pwede ba akong pumasok, Lina?”

Dahil wala naman ang asawa ko, kukuha na lang ako ng pampababa ng lagnat. “Ayos lang ‘yan, ‘di ba? Lina, sige na. Sandali lang ako sa loob. Ayos lang. Sige, pumasok ka.”

🇵🇭 Kabanata 3: Pagbabalik sa Mundo ng Disenyo at ang Ex-Husband na Kliyente

Kinabukasan, maaga akong nag-report sa kumpanya, Ronksin Architectural Design. Ang trabaho ang aking kanlungan. Nagkataon na nakakuha kami ng malaking order, at ako mismo ang hiniling nilang designer. Kakaiba.

Nag-ulat ako sa conference room. Halos walang nakakaalam na nagtatrabaho ako doon. Sino kaya ang kliyenteng ito?

Nagulat ako nang pumasok si Ethan. Hindi, Ethan ang tawag ko sa kanya, pero ang buong pangalan niya ay Mr. Suran Rong, ang aking ex-husband at ang CEO na kinasal sa akin sa loob ng dalawang taon.

“Magandang umaga, Miss Lina. Maupo ka. Plano kong magpatayo ng villa bilang bagong tahanan namin ng magiging asawa ko pagkatapos naming ikasal.”

Medyo nakahinga ako. Siguro para lang ito sa negosyo.

“Miss Lina, ikaw na ang bahala. Tiwala ako sa iyong panlasa.”

Biglang, may kumaluskos sa pinto. Si Ethan! Pero ibang Ethan, si Mr. Daniel Ling, ang childhood friend ko, at ang lalaking umaakyat sa bintana ko.

“Miss Lina, kung wala kang partikular na ideya, maaari mong iwan sa akin ang contact information ng iyong partner at ako ang makikipag-ugnayan sa kanya. Pagkatapos ng lahat, tahanan ito ng mag-asawa, at napakahalaga ng opinyon ng may bahay.”

Mula sa paningin ni Daniel, ako ay kasal pa rin kay Suran.

“Ang mga ideya ni Miss Lina ay mga ideya niya. Anong ibig mong sabihin doon, Ethan?” tanong ni Daniel, puno ng pagdududa.

“Lina, gising ka na ba? Nag-almusal ka na?” tanong ni Suran, na para bang kami ay mag-asawa pa rin. Ang aking ex-husband ay nagpapanggap. Ito ay bahagi ng kasunduan.

🇵🇵 Kabanata 4: Ang Halik at ang Bawal na Pagnanasa

Nag-overtime ako, ngunit sa huli, pumunta ako sa high school reunion. Nagtataka ang mga kaibigan ko kung nasaan ang asawa ko, si Suran. Hindi ako nakasuot ng wedding ring.

“Hindi maganda ang relasyon nila. Kailangan ko siyang agawin sa anumang paraan,” bulong ng isang kaklase.

Lumabas ako para magpahangin. Sinundan ako ni Daniel.

“Lina, sa totoo lang, matagal na akong curious. Pagkatapos ng dalawang taon ng kasal, may damdamin ba talaga kayo sa isa’t isa?”

“Ano sa tingin mo?”

“Ako? Dalawang taon na siyang kasal sa kanya. Pero kilala kita sa loob ng 24 na taon. Lina, kahalikan mo lang ako.”

Hindi ko maintindihan ang lakas ng loob niya.

“Hindi. Nag-imagine ka lang.”

“Hindi ako nag-imagine. Hinalikan mo ako.”

“Hindi ko intensyon na pilitin ka,” aniya. “Mukhang hindi niya alam na tinanggihan ni Mr. Rong ang ideya na magkaroon kami ng arranged marriage.”

“Anong problema, Lina? Ayos lang. Kakahalikan mo lang ako. Hindi kita pananagutin. Pero kung gusto mo, kaya ko. Kaya ano? Kahit ano. Mahal. Isang lihim na relasyon. Ano, kahit ano? Gayon, kailan ka huling humalik ng isang tao? Ginawa ba kitang hindi komportable? Paumanhin? Iyun ang una kong halik. Turuan mo ako sa susunod.”

Ang pag-amin niya ay nagpayanig sa akin. Ang unang halik? Nagsasabi ba siya ng totoo?

“Unang halik? Kung gayon, tuturuan kita sa susunod. Turuan mo ako ngayon.”

“Kailangan na nating bumalik sa loob. Masyado na tayong matagal sa labas. Maghihinala sila.”

“Kung gayon, sa susunod na magkasama tayo, pwede ba kitang halikan ulit? Oh, please, Lina. Please!”

🇵🇭 Kabanata 5: Ang Pag-ibig sa Gitna ng Digmaan ng mga Kumpanya

Nagpatuloy ang palihim na relasyon. Si Suran Rong, na kasal sa kontrata, ay nagpapanggap bilang asawa ko, at si Daniel Ling, ang aking secret admirer at childhood friend, ay nagpapanggap na kaibigan.

Sa isang business dinner, nagulat ako nang makita si Daniel. “Ginoong Ling, hindi ba masama tingnan na kung makapit ka sa isang may asawang babae araw-araw?” tanong ni Suran.

“Sa totoo, walang problema. Sa totoo, ang asawa mo ay napakabukas pa lang. Hindi siya mag-iisip kung gaano karaming confidante ang mayroon ka,” sagot ni Daniel, puno ng pagdidiin.

“Kaya sinasabi ko, ‘Hindi kayo bagay. Bakit hindi ka na lang mag-divorce?’ Si Lina, isang mabuting tao. Alam kong mabuti siya kaya sinasabi ko sa’yo na mag-divorce ka dahil hindi ka karapat-dapat sa kanya.”

“Ginoong Ling, paano mo naisip ang ganyan? Bakit noon nang ikakasal tayo, hindi ba ikaw ang pinili niya? Dapat mas mag-isip ka. Sa huli, ako ang pinili niya, hindi ikaw.”

Hindi alam ni Suran na matagal na kaming diborsyado, at ako ay nakikipagtulungan lamang sa kanya dahil sa aming kasunduan at sa kumpanya ng aming pamilya.

🇵🇭 Kabanata 6: Ang Hinala at ang Pinutol na Puno

Nagpatuloy ang lihim na tagpo namin ni Daniel. Isang gabi, muli siyang umakyat sa bintana, at ang gabi ay nagtapos sa isang passionate na pagkakataon.

Kinabukasan, natuklasan niya: “Lina, kagabi, naiwan mo ang bag mo sa kotse ko. Dinala ko na para sa’yo.”

Pero ang tensyon ay lalo pang lumaki nang makita ni Daniel si Suran na pumasok sa bahay. “Mag-asawa sila. Normal lang ang anumang gawin nila. Ano ba ang iniisip ko?” bulong niya sa sarili.

Ang sukdulan ay nang pinutol ni Suran ang matandang puno malapit sa bintana ko. Ang puno na inakyat ni Daniel.

“Nakita ko si Ethan na lumabas sa kwarto mo kahapon kaya ipinaputol mo ang puno ko. Natatakot ako na makita ng iba ang relasyon ninyo ni Ethan. Kaya mas mabuting tapusin na ito ng isang beses,” pag-amin ni Suran.

“Hiwalay na tayo. Ano man ang relasyon ko sa kanya ay wala ka nang pakialam, sabi mo,” sigaw ko.

🇵🇭 Kabanata 7: Ang Katotohanan at ang Panghuling Proposisyon

Nang malaman ni Daniel ang tungkol sa pinutol na puno at ang patuloy na pagpapanggap ni Suran, sumiklab ang galit niya.

Sa wakas, natuklasan niya ang sertipiko ng diborsyo.

“Sinasabi ko sa’yo, tapos ka na! Totoo ang divorce certificate? Ang dahilan kung bakit ko itinago sa’yo ay dahil kilig. Gusto mo ang kilig ‘di ba? Kapag kasama mo ako, tinatrato mo akong parang munting sinta at iniisip mong nagloloko ka. Tinatrato mo akong parang sikretong kasintahan mo, ‘di ba?”

Hindi ko na maitago ang totoo. “Hindi. Hindi tama ‘yan. Sa simula, itinago ko lang sa’yo para asarin ka. Kalaunan, napagtanto kong masyado ka nang invested at masaya rin ako kaya hindi ko sinabi sa’yo. Si Suran at ako ay may contract marriage.”

“Lina, sinasabi mo bang ikaw at si Suran ay hindi talaga kasal? Akin ka. Akin ka na noon pa!”

Niyakap niya ako. “Patawad, Lina. Kung hindi ako umalis noon, hindi mo sana pinakasalan si Suran.”

“Ngayong nagpakasaya ka na at divorce ka na, hindi mo ba dapat bigyan ako ng tamang titulo?”

“Anong klaseng titulo ang gusto mo?”

“Pakasalan mo ako.”

Nang malaman ni Suran na buntis ako kay Daniel, sinubukan niyang itago muli ang diborsyo. Ngunit huli na ang lahat.

Sa huli, ipinagtanggol ako ni Daniel sa harap ng lahat. Siya ang umamin sa aming pag-ibig.

“Aking mahal, papayag ka ba? Ang saya ngang pagkikita ay hindi kasing ganda ng hindi pagsasawa sa isa’t isa. Nagkakilala tayo noong ipinanganak tayo. Kahit na kasal ka sa loob ng dalawang taon, palagi kitang gusto. Sayang at hindi ako ang iyong unang asawa. Ngunit gusto kong maging huli. Aking mahal, pakakasalan mo ba ako?“

Ang kwento ng isang contract marriage ay nagtapos, at ang pag-ibig na nag-ugat sa kabataan ay muling umusbong. Hindi ko na kailangang magtago pa. Ang pinili ko ay ang lalaking umakyat sa bintana, ang lalaking ipinaglaban ako.