Kabanata 1: Ang Bagong Simula sa Dubai

Noong 1995, isa lang akong ordinaryong Pinoy na nakikipagsapalaran sa Dubai. June Alviola ang pangalan ko. Tulad ng maraming OFW, ang pangarap ko lang ay makapagpadala ng sapat na pera para sa pamilya ko sa Pilipinas. Nagtatrabaho ako sa isang maliit na kumpanya, tinitiis ang init ng disyerto at ang pangungulila. Pero isang hapon, nagbago ang lahat.

Ipinatawag ako sa isang luxury suite sa Jumeirah. Doon ko unang nakilala si Foutanga Babani Sissoko. Isang matangkad na lalakeng African na may awtoridad sa bawat salita. “June,” sabi niya, habang nakatingin nang diretso sa aking mga mata. “Sabi ng mga kasamahan ko, masipag ka at hindi ka matanong. Kailangan ko ng Chief of Staff. Ako ang bahala sa lahat ng gastusin mo, at dodoblehin ko ang kinikita mo sa isang taon—buwan-buwan.”

Sino ba naman ang tatanggi? Inabutan niya ako ng isang makapal na bundle ng Dirhams. “Bumili ka ng magagarang damit. Bukas, pupunta tayo sa bangko.” Sa sandaling iyon, hindi ko alam na ang hawak kong pera ay ang unang hakbang ko patungo sa isang impiyernong ginto.

Kabanata 2: Ang Mahiwagang “Black Magic”

Naging anino ako ni Sissoko. Hawak ko ang kanyang mga schedule, ang kanyang mga bag, at ang kanyang mga sikreto. Pero may isang bagay na laging gumugulo sa isip ko: saan galing ang walang katapusang pera niya?

Isang gabi, ipinatawag niya si Mohammed Ayub, ang manager ng Dubai Islamic Bank. Pinaghanda ako ni Sissoko ng isang silid. “Gawin mong madilim, June. Kailangan ko ng maraming insenso at uling. Siguraduhin mong handa ang mga speakers.”

Noong dumating si Ayub, takot at kaba ang nakita ko sa mga mata niya. Pero nang simulan ni Sissoko ang pag-chant sa isang kakaibang lenggwahe, habang makapal ang usok, biglang namatay ang ilaw—isang trick na ako mismo ang gumawa sa circuit breaker. Pagbukas ng ilaw, ang 100,000 Dirhams na nilatag ni Ayub ay naging 200,000 na! “Ang kapangyarihan ng Gin,” bulong ni Sissoko. Doon ko natanto, hindi lang ito negosyo. Ito ay isang malaking hipnotismo.

Kabanata 3: Ang Pagbuhos ng Milyon-Milyon

Simula noon, hindi na kailangan ng ritwal. Isang tawag lang ni Sissoko kay Ayub, milyun-milyong dolyar na ang lumilipat sa aming account sa New York at Switzerland. Mula 1995 hanggang 1998, nakagawa kami ng mahigit 183 transfers. Ang kabuuan? 242 milyong dolyar. O mahigit 12 bilyong piso.

Ako ang taga-monitor ng lahat. Nakikita ko ang mga zero sa computer screen na parang laro lang. “Sir, hindi ba ito mapapansin ng audit?” tanong ko minsan. Tumawa lang siya. “Si Ayub ang batas sa bangkong iyon. At hangga’t naniniwala siya sa Gin, tayo ang hari.” Para akong nakasakay sa isang mabilis na tren na walang preno. Masaya ang buhay, pero bawat gabi, hindi ako makatulog nang maayos.

Kabanata 4: Ang Buhay-Milyonaryo sa Miami

Lumipad kami patungong Miami, Florida. Doon, bumili si Sissoko ng mansion sa Coconut Grove. Bilang Chief of Staff, ako ang taga-bitbit ng briefcase na laging puno ng 100-dollar bills. Wala kaming card-card, laging cash.

Pumapasok kami sa mga jewelry shop at bibili ng Rolls Royce na parang bumibili lang ng kendi sa sari-sari store. “June, kumuha ka rin ng para sa pamilya mo,” sabi niya habang binabayaran ang isang diamond set na nagkakahalaga ng kalahating milyong dolyar. Naging tanyag ako sa Filipino community sa Miami. Maraming humihingi ng tulong, at dahil utos ni Sissoko na maging galante, namimigay ako ng libu-libong dolyar. Pakiramdam ko, abot-kamay ko na ang langit.

Kabanata 5: Ang Ambisyon at ang Pagkakamali

Pero ang kasakiman ay walang hangganan. Gusto ni Sissoko ng sariling airline—ang Air Dabia. Bumili kami ng dalawang Boeing 727. Pero hindi doon natapos. Gusto niya ng military helicopters—mga Huey helicopters na ginamit sa Vietnam War.

“Kailangan natin ng export license, Sir. Mahigpit ang Amerika,” babala ko. Pero sanay si Sissoko sa suhol. Inutusan niya kaming maghanap ng paraan. Nakahanap kami ng “contact” sa US Customs. Tatlumpung libong dolyar lang ang hiningi para palusutin ang mga papeles. Ang hindi namin alam, ang kausap namin ay isang undercover agent ng FBI.

Kabanata 6: Ang Bitag ng FBI

Hulyo 1996. Ang tagpuan ay sa isang tahimik na sulok sa Miami. Hawak ko ang bag ng pera. Nang iabot ng aming tauhan ang suhol, biglang nagdatingan ang mga sasakyan ng mga Federal Agents. “FBI! Don’t move!”

Sa isang iglap, ang marangyang buhay ko ay nauwi sa malamig na semento. Nakapuso ang aking mga kamay. Ang mukha ko na dati ay nakangiti sa mga party, ngayon ay nasa mugshot na. Si Sissoko? Wala siya doon noong raid. Pero dahil sa akin at sa mga ebidensyang nakalap, hindi na siya makakatakas sa mata ng mundo.

Kabanata 7: Ang Pagkabilanggo sa Miami

Habang nasa loob ako ng selda, doon ko lang napagtanto ang laki ng gulo na pinasok ko. Inaresto si Sissoko sa Geneva at na-extradite pabalik sa Miami. Pero dahil sa kaniyang pera at mga abugado, mabilis siyang nakagawa ng plea deal.

Nakalabas siya makalipas ang 43 araw matapos magbayad ng multa at mag-donate sa isang homeless shelter. Pero ako? Ang assistant na sumunod lang sa utos? Naiwan akong lumalaban sa mga legal na kaso. Ang mga accounts na dati ay pinamamahalaan ko, biglang na-freeze. Ang mga “kaibigan” kong Pinoy na tinulungan ko, biglang naglaho na parang bula.

Kabanata 8: Ang Pagguho ng Dubai Islamic Bank

Habang kami ay nasa headline ng mga balita sa Amerika, sa Dubai naman ay nagsimula nang mag-collapse ang bangko. Umamin si Ayub. Ang 242 milyong dolyar na kinuha namin ay sapat na para pabagsakin ang buong institusyon.

Hinatulan kami ng korte sa Dubai—tatlong taong pagkabilanggo. Pero si Sissoko, nakabalik na sa Africa. Ginamit niya ang kaniyang pera para pumasok sa politika at naging miyembro ng Parliament sa Mali. Nagkaroon siya ng diplomatic immunity. Siya ay naging untouchable, habang ako ay naging biktima ng sarili kong katapatan sa maling tao.

Kabanata 9: Ang Huling Sandali ng Isang “Wizard”

Noong 2021, nabalitaan ko ang pagkamatay ni Sissoko sa kaniyang maliit na bahay sa Mali. Sa huling interview niya, itinanggi niya ang magic. Sabi niya, car loan lang daw ang kinuha niya sa bangko. Isang malaking kasinungalingan hanggang sa huli.

Namatay siyang walang pera. Ang bilyon-bilyong piso ay naglaho sa mga proyektong walang saysay at sa pagpapanatili ng kaniyang popularidad. Ang Dubai Islamic Bank naman ay nakabangon lang dahil sinalba ng gobyerno. Ang lahat ng ginto, ang lahat ng Rolls Royce, at ang mga Boeing planes—lahat iyon ay abo na lang ngayon.

Kabanata 10: Ang Aral ng Aking Buhay

Ngayon, malayo na ako sa kinang ng Dubai at Miami. Ang kwento ko ay hindi kwento ng tagumpay, kundi isang babala. Tayong mga OFW, uhaw tayo sa ginhawa, at minsan, ang uhaw na iyon ang nagbubulag sa atin.

Hindi lahat ng kumikinang ay ginto. Minsan, ito ay apoy na tutupok sa iyong kinabukasan. Ang magic ay hindi totoo, pero ang batas at ang karma ay laging nariyan. Kung bibigyan ako ng pagkakataon na bumalik sa 1995, mas pipiliin ko na lang maging ordinaryong manggagawa na may malinis na konsensya, kaysa maging kanang kamay ng isang wizard na nagnakaw ng pangarap ng maraming tao.